Рейтинг:   / 1

Хуснутдинова Нурия Сагидулловна.

“ Шәүрәле зары”.

Бу донъяда һәр нәрсәнең

Үз тиңе һәм пары бар.  

Җәнлек, кошлар,бөҗәкләр

Шуңа күрә шат алар.

Ә мин парсыз, ялгызым

Йөрим кара урманда.

Йөрәк елый,сагышлана,

Моңлана менә монда!

Тукай абзыйга үпкәлим...                                                                                                                                                             Кот очарлык иләмсез дип

Ник мине тасфирлаган,

Миннән өрәк ясаган?                                                                                                                                                        Теге вакыт Былтыр килгәч,

Әй сөенеп, шатланып,

Йөрәгем дөп-дөп итте.                                                                                                                                                Ә ул явыз бармагымны

Бүрәнәгә кыстырып,

Мине алдалап китте!

Еллар үтте, ярый әле-

Бүрәнә кибеп, таралып бетте.

Юкса әле дә йөрер идем

Кысылган бармак белән...

Менә шул хәлләрдән соң

Урманда, бер кеше күргәнем юк.

Хыялланып йөрим хәзер,

Дуслар табарга кирәк!

Килегез сез урманга

Җиләк , гөмбә җыярга.

Әгәр мине очратсагыз

Ашыкмагыз качарга,

Рәнҗетмәмен мин сезне.

Чөнки хәзер аңладым мин:

Дуслар булса бик тә рәхәт

Яшәргә бу донъяда!”.                                                                                  

• < Назад
• Вперёд >